Recap: gehuurd busje, twee vriendinnen, tweedehandswinkels, drie weken, kamperen, Zweden, net vertrokken uit Stockholm. Zie ook deel 1 Liseberg en deel 2 Gröna Lund.
Van mijn vrienden kreeg ik appjes met foto’s van elanden die ze in Djurgården gespot hadden, nadat het ons in de dagen voor Stockholm niet was gelukt om deze in het wild te vinden. Hartstikke leuk voor ze, maar ik had zelf andere keuzes gemaakt in de categorie ‘dieren met hekken eromheen’, waardoor ik vandaag weer eventjes solo op stap was. De bestemming in kwestie: Kolmården.
Ik boekte een treinkaartje naar het gelijknamige dorp. Enkele reis, want ‘s avonds zou het busje met alle bagage mijn kant op komen. Lekker geregeld Liam! In het dorp moest ik een klein halfuurtje wachten op de bus (de bus, niet De Bus (met Jop (van Jij Bent de Zon))). Er was niets te doen, dus dat werd vooral vechten (en het afleggen) tegen vraatzucht in de lokale supermarkt. De bus kwam en vertrok, gevuld met een nieuwe passagier, wiens buik was gevuld met een donut, die op zijn beurt ook weer een vulling had. Een kwartier later kwam de meerlaags gevulde bus aan bij Kolmården en vertrok weer, maar niet voordat ik mocht uitstappen. Mijn eerste doel waren de toiletten, ik maak even geen grappen over vulling meer.
Na de sanitaire stop, had ik nog maar één ding om naar uit te kijken: Wildfire. Ik had niet echt een idee hoe het park er precies uitzag, al wist ik wel dat het uitgestrekt was, en ik begon maar gewoon met lopen om te zien wat ik tegenkwam; haast had ik niet, en druk leek het niet te zijn. Uitgestrekt is inderdaad een goed woord; ik moest eerst een redelijk stuk wandelen voordat ik de eerste attractie tegenkwam. Vooral bergopwaarts, inclusief een stuk roltrap. Een apenhuis was al gespot, maar niet bezocht. Een zorg voor later.
Het eerste pretparkstukje was Bamses Värld, oftewel de wereld van Bamse - wie kent ‘m niet. Best leuk aangekleed, maar erg standaard voor een kindergebied. Als hier geen achtbaan zou staan, dan was ik er straal voorbij gelopen.
#307 Godiståget
Over Godiståget kun je weinig boeiends zeggen, want het is maar een kinderachtbaantje uit de catalogus van Zierer. Het is een geinig dingetje, en ik was vooral gecharmeerd door de positionering langs een (wel wat groenige) vijver, met een fotogenieke stenen brug, en voldoende bomen en rotsen om de achtbaan een beetje in de Zweede omgeving op te laten gaan. Opvallend: netjes voor losse spullen in de treinen, net zoals je in een bus of vliegtuig kan aantreffen.
Niet het meest representatieve beeld voor de thematisering die ik hierboven beschreef, maar het laat zien dat het er best gezellig bij ligt allemaal.
Het was nu nog een stuk verder lopen naar de volgende attractie. Ik kwam allerlei dieren tegen, waaronder veel eekhoorns die schijnbaar uit hun hok ontsnapt waren, maar mijn aandacht ging uit naar iets heel anders. En toen was ie daar, tussen de bomen opdoemdend als een soort uit de hand gelopen IKEA-bouwpakket. Ik zocht direct de ingang op van dit gevaarte, en sloot aan bij de bescheiden rij. Na ongeveer een kwartiertje mocht ik instappen.
#308 Wildfire
Wow. Hoog, snel, soepel, lang, inversies, lekker bochtenwerk, airtime… Wildfire is compleet. Bovenop de fysieke ritervaring is er bovendien de prachtige locatie. De directe omgeving is rotsig, het uitzicht in de verte is een prachtig meer waarin de zon weerspiegeld wordt. Wildfire is top van begin tot eind, maar het middenstuk is toch mijn favoriet, omdat ik de stall en de vreemde banking in de eerste elementen toch een beetje gimmicks vind.
Wildfire geeft niet alleen een goeie rit weg, maar is ook een lust voor het oog.
Na een rit of twee besloot ik om ook de buurman even af te tikken, een Vekoma junior coaster. Het dieptepunt van het park
#309 Delfinexpressen
Er is niks mis met een Vekoma junior coaster, al vind ik dat andere bouwers in dit genre beter presteren. Waar wél wat mis mee is is het totale gebrek aan aankleding, behalve gras en bestrating. De wachtrij is te breed waardoor het oppassen was voor voordringende kinderen. Ergens begrijpelijk, want ik moest verraderlijk lang wachten voor Delfinexpressen. Dit waren de slechtste operations sinds Six Flags America. Ik kan me niet precies herinneren wat ze precies aan het uitspoken waren, maar misschien dat ze dat zelf ook niet zo goed wisten. Er gebeurde vooral niks, terwijl de trein in het station stond en er nog niemand bij de poortjes opgesteld was. Misschien de mensen alvast over de poortjes verdelen terwijl de achtbaan z’n rondje doet? Het is geen rocket science.
Kijk naar het verschil in statuur! Wildfire is gigantisch.
Goddank voor de operations van Wildfire, daar werd doorgewerkt alsof het personeel ook van mening was dat zoveel mogelijk mensen de baan zouden moeten ervaren. Het was verleidelijk om nu al voor herhalingsritten te gaan, maar ik wilde de rest van het park niet overslaan. Ik nam een uurtje om wat dieren te bekijken, en deed dit deels vanuit de safarikabelbaan waarin ik direct kon instappen. Wat een topidee om een kabelbaan kriskras door het bos te laten gaan! Helaas bleek het lastig om de dieren te vinden. Ondanks de zeer ruime en natuurlijke verblijven waren de leeuwen bijvoorbeeld alleen te zien op het golfplaten dak van hun hok, na minutenlang door een verlaten bos gezweefd te hebben. Weg romantiek. De meer open gebieden waren dichterbevolkt, met het gebruikelijke savanne-volk zoals giraffes en eekhoorns.
Giraffes op ooghoogte!
Vanuit de kabelbaan was Wildfire overigens ook goed te zien.
De rest van de dierentuin was best aardig, vrij ruime verblijven met goed zicht. Veel van de wat grotere dieren bevonden zich in grote kuilen, met amper een hek om ze van de gasten te scheiden. Wat een vertrouwen in de mens! We maken grappen over achterlijk grote hekken en netten in Amerikaanse pretparken, maar dit is zelfs voor Nederland ongekend.
Sommige dieren liepen zelfs helemaal vrij rond…
Nog wat andere dierenavonturen verder besloot ik om me tot sluitingstijd met Wildfire te vermaken, want daar toegang toe hebben is een privilege dat niet onbenut moest blijven. Het park was inmiddels een stuk rustiger geworden, en de rij bij Wildfire was compleet verdwenen. Ik kon zelfs direct instappen, en dit bleef zo! Elke trein zat nagenoeg vol, maar het waren dezelfde tientallen bezoekers die net als ik aan het marathonnen waren. Soms zat ik alleen, soms had ik een buur met wie ik dan een babbeltje maakte over mijn achtbaanhobby. Ik kreeg van een enthousiaste vader de nickname ‘Flying Dutchman’ en een high five toen onze wegen weer scheidden. Prima.
Het liefst had ik er nog meer ritten uit gehaald, maar de intensiteit van Wildfire in combinatie met een portie loaded fries begon z’n tol te eisen. Ik maakte nog wat foto’s, en begaf me op mijn gemak naar de uitgang, her en der nog wat planten en dieren fotograferend in de steeds lager staande avondzon. Eenmaal op de camping liet ik de milde misselijkheid wegebben, terwijl ik aan het meer wachtte op de bus en het vervolg van de vanaf nu achtbaanloze reis.
Uitzicht op meer vanaf First Camp Kolmården
In de volgende dagen vonden we een uitgestorven camping waar de wespenpopulatie nog was afgestemd op een volledige bezetting. Hier vierde ik mijn verjaardag. Er werd nog wat in de natuur gewandeld, er werden nog vele kringlopen bezocht, maar het enige échte hoogtepunt na Kolmården was toch wel het plaatsje Almhult…
Prachtige avond op een lege camping
Impressies uit een sprookjesbos
Almhult is de geboorteplaats van IKEA, en het hele stadje lijkt om IKEA te gaan. Gigantische distributiecentra, een grote vestiging, kantoorpanden, een IKEA-hotel met bijbehorend restaurant, en een IKEA-museum gevestigd in wat in de jaren ‘50 de eerste moderne IKEA-winkel was. Geweldig voor IKEA-’fans’. Het restaurant bij het hotel was zo lekker dat we er twee keer hebben gegeten, en ook de cafetaria bij het museum werd met enthousiasme bezocht.
Het museum is een aanrader. Het museum gaat in op de ontstaandsgeschiedenis, het leven van oprichter Ingvar Kamprad, de materialen en de onderzoeksmethoden, en er zijn historische showrooms te zien, eigenlijk wat je verwacht van een dergelijk museum. Wat ik persoonlijk erg tof vond was om te zien hoe de stijl en ethiek van IKEA geworteld is in de lokale cultuur, en dat is geen marketing. IKEA ís inherent Zweeds. De souvenirwinkel viel verrassend genoeg tegen, maar ik kocht er desondanks een heuse IKEA-museum-hoodie.
Waren we ‘s ochtends nog in Almhult, ‘s avonds waren we al in Denemarken voorbij de gigantische Storebæltsbroen-brug. Er werd ook hier nog gekringloopt, en er was nog gelegenheid om Odense snel te verkennen. Op onze laatste camping hebben we de bus uitgemest en alle aankopen uitgestald alsof het een huiskamer was, tot verontwaardiging van andere campinggasten (en personeel). De laatste overnachting zou een guur hostel in Bremen zijn, maar terwijl we aan de receptie stonden in te checken overwogen we om in één ruk terug naar Amsterdam te rijden. We werden zo blij van dit idee dat we er maar voor zijn gegaan. Naar huis gaan is stiekem toch altijd een van de hoogtepunten van de vakantie.
Gezicht op Helsingør (Denemarken) vanuit de auto.
Odense heeft best veel mooie oude plekjes!
De oogst - nog vóórdat we in Hamburg nog wat spullen vonden.
Deze prachtige plaat heb ik tot mijn grote spijt niet meegenomen uit Hamburg.
Prachtig Bremen - nee bedankt.
Het was nog een heel karwei om alle meubels en spullen bij drie verschillende huizen uit te laden, dus pas rond middernacht was ik thuis met al mijn troep. Tot overmaat van ramp bleek er een zonnebloemolielek te zijn ontstaan ergens in de ‘keukentas’. Smerige etenswaren, en een olievlek op een vloer die echt niet ingeolied had hoeven worden. Tot half twee heb ik staan opruimen, maar het is nog een tijdje extra glad gebleven. Uitgeput viel ik in slaap, voor het eerst in weken in een bed. Van IKEA.
Eerdere verslagen
2022
🇩🇪 Holiday Park, 🇩🇪 Tripsdrill, 🇫🇷 Nigloland (10 augustus 2022), 🇫🇷 Parc Asterix (11 augustus 2022), 🇫🇷 Parc du Bocasse (12 augustus 2022), 🇧🇪 Walibi Belgium (15 augustus 2022), 🇧🇪 Plopsaland De Panne (19 oktober 2022)
2023
🇮🇹 Gardaland (26 april 2023), 🇵🇱 Energylandia (14 augustus 2023), 🇵🇱 Legendia & 🇦🇹 Wiener Prater (15/16 augustus 2023), 🇮🇹 Mirabilandia (22 augustus 2023), 🇩🇪 Europa Park (24 augustus 2023), 🇩🇪 Legoland Deutschland (23 oktober 2023)
2024
🇩🇪 Skyline Park (5 mei 2024), 🇮🇹 Fiabilandia (9 augustus 2024), 🇦🇹 Wiener Prater (19 & 20 augustus 2024), 🇩🇪 Bayern-Park (24 augustus 2024)
2025
🇪🇸 Parque de Atracciones de Madrid (27 april 2025), 🇪🇸 Parque Warner Madrid (30 april 2025), 🇪🇸 Monte Igueldo (2 mei 2025), 🇫🇷 Jardin d'Acclimatation (5 mei 2025), 🇩🇪 Hansa-Park (10 juni 2025), 🇸🇪 Liseberg (9 augustus 2025), 🇸🇪 Gröna Lund (15 augustus 2025)
