Ik moest even diep graven om te bedenken wanneer ik voor het laatst naar MPG was geweest. En om heel eerlijk te zijn kon ik het écht niet meer herinneren. Wat ik wel wist dat het openen van Nickland in zijn huidige vorm zo'n beetje mijn laatste bezoek is geweest. En met een korte google actie komt dat uit op.... 2008. Oef! In al die jaren heb ik niet 1x gedacht; laat ik weer eens naar MPG gaan. Zelfs niet na het openen van, voor mij, 3 nieuwe achtbanen. Maar! Met een Efteling abbo op zak twijfelde ik afgelopen jaar al te gaan, maar afgelopen vrijdag (de 25ste) was het dan toch weer eens zo ver. Met een slim gewisselde feestdag uit Mei kon ik zo in het najaar toch nog een dagje door de weeks naar een park toe gaan zonder vrij te nemen!

Lichtelijk verslapen vertrok ik richting MPG en arriveerde ik toch stipt om 10 uur bij de entree. Even parkeren en natuurlijk langs de info balie om m'n ticket op te halen. Daar kwam (spoiler alert) de eerste teleurstelling van de dag. Er was maar 1 kassa open die ook fungeerde als info balie. Dus na een whopping 40(!!!) minuten wachten had ik dan toch eindelijk mijn ticket in handen...

Dat was niet helemaal de start waar ik op hoopte, maar aan de andere kant viel me ook op dat het gros van de attracties toch pas om 11 uur opende. Dus heel veel had ik eigenlijk niet verloren. Het nieuwe uitzicht bij de entree is wel lekker hoor, met Star Trek in de skyline.

Ik had een goede dag gekozen, zo pal voor Halloween van start zou gaan in het park. Het was.... op een paar bussen schoolreisje na en een half gevulde P1 zowat uitgestorven in het park. Maar vooral ook kneiter lekker weer!

Ik had eigenlijk vooral 3 targets op het oog voor de dag; Star Trek, Van Helsing en Studio Tour. Gezien je in een logische looproute naar Star Trek ook zo goed als pal tegen Van Helsing aanloopt, dacht ik; laten we die direct meepikken. Maar ik schrok behoorlijk toen ik daar 60 minuten op het bordje zag staan. Hoe dan? Het park is echt uitgestorven. Naja, dan toch maar doorlopen naar Star Trek

Het niet al te gezellige voorplein van Star Trek doet me snel naar binnen lopen. 20 minuten staat er op het bord. De wachtrij loopt redelijk door en ik wordt na 20 minuten geplaatst in de achterste seat. Ik was eigenlijk echt he-le-maal blanco kwa ritverloop, buiten wat ik natuurlijk zag bij de entree. Om de een of andere reden is deze baan (net als Studio Tour overigens) me echt helemaal ontgaan.

Daar gaan we dan, track switch en... launch? Okay het blijft bij een duwtje. Dan achteruit iets meer lanceren, maar vooruit is het ook maar een tikje gas bij. Voor mij de eerste ervaring met een tripple launch system, maar als ze allemaal zo futloos zijn? Leuk dat je het in 3 launches doet voor het verrassings effect, maar resultaat is wel dat de launches echt ontzettend slap zijn (in dit geval dan). Maar als het daar bij op hield. Ik weet niet of hij altijd zo traag heeft gereden, maar de trein leek wel door de baan te kruipen. Op 2 tot 3 airtime momenten na deed de baan me eigenlijk helemaal niets... Zelfs de laatste hangtime roll komt in Blue Fire beter tot zijn recht.

Goed voor de skyline, meh voor de rit beleving.

Okay, dat was 1 van de 3, snel door naar Van Helsing dan maar. Daar was de wachttijd gedropt van 60 naar 10 minuten, een heel wat beter cijfer. Na 2 korte slingers stap ik in. En snap ook direct waarom de wachtrij zo ontzettend traag is. De operations is echt om te huilen. De operators waren duidelijk meer met elkaar bezig dan met de gasten.

De rit? Voor de ruimte die ze hebben is er echt alles uit gehaald gok ik. Toffe interacties met het decor en bij het "wilde muis" segment ging de trein voor mijn gevoel net even iets te hard?! Maar prima baantje, niets meer, niets minder. Check 2/3!

Door naar Studio Tour. Gezien het aangeprezen staat in de app als family rollercoaster liggen mijn verwachtingen wat laag. Het is instant instappen en het is wel weer een typische combi coaster / darkride voor m'n gevoel. Hoewel ik de switch track al zien met het oprijden, kwam daar toch opeens een vrij punchy achterwaartse lancering die me zeker even goed deed verbazen. Het draaiplatform, launch en naar buiten. En dan... weer... nét die bult over. Oef, is snelheid tegenwoordig verboden in MPG of wat is hier aan de hand? Anyhow, uiteindelijk stond deze voor mij kwa verbazingsfactor in ieder geval bovenaan van alle 3 de nieuwe coasters in het park.

Tof gedaan en een toffe visuele trigger. Voor mij alleen net te traag over het hoogste punt heen.

Ik doe Excalibur. En hoewel ik de rapid ansich nog steeds echt fantastisch vind, vind ik het eigenlijk wel in en in triest dat er nog zoveel overeind staat van hoe het nog lang geleden ooit Never Ending Story was. Het lag er eigenlijk gewoon echt heel slecht bij als je goed ging kijken. En dan hier en daar zeer slecht uitziende doodshoofden. Echt tenenkrommend. Zeker als je weet wat het ooit was en er eigenlijk met een paar minimale metamorfoses, verder NIETS mee is gedaan...

Ik loop verder door een uitgestorven park...er is echt geen klap te doen gewoon. Vanuit het Nick Land loop ik toch nog even naar High Fall, een free fall tower die ik nog altijd hoog heb zitten, ondanks zijn krappe 60 meter.

Ook hier instant walk on en ik voel me bijna schuldig dat ze voor mij zo'n toren aan moeten zwengelen... Het blijft een toffe free fall. Het floorless idee blijft toch, ondanks het feit dat de stoeltjes niet meer kantelen.

Hoewel ik eigenlijk de hele dag heb, gun ik mezelf de marteling van Iron Claw en Bandit toch echt niet. Dus loop ik nog even door het Western gedeelte en het valt me nu eigenlijk pas op dat het eigenlijk echt zo goed als alleen maar bestaat uit games, restaurantjes en eigenlijk elke andere manier die je maar kan bedenken om nog een euro uit de bezoeker te trekken. Maar dan wel op een niveau dat ik denk van; "dit komt toch totaal niet uit, zoveel bezetting voor die paar euro?". En ergens ook heel pijnlijk dat... dus 18 jaar na m'n laatste bezoek nog steeds dezelfde hypnose show draait... auw. Hoewel ik hem toendertijd leuk vond, wel echt heel pijnlijk dat ook dit aanbod niet is veranderd....

Via Santa Monica baan ik me weer een weg terug voor een 2e ritje Star Trek.

Waar de wachtrij ondertussen ook niets meer is!

De grouper is ook verdwenen bij het station en je mag aansluiten waar je wil staan. Gezien m'n eerste rit backseat was, is het nu de beurt aan front seat. Na 3 ritjes wachten (uiteindelijk nog wel een kwartier, gezien er maar met 1 trein gereden werd) voelde front seat eigenlijk nog magerder dan backseat. Waar je backseat nog de achterwaarste wokkel hebt bij de tripple launch en je op meer punten echt wordt meegetrokken door de trein, blijft het op 2 airtime momentjes echt wat karig vooraan.

Als ik uit Star Trek kom denk ik hardop "okay... wat nu". Mijn horloge geeft kwart over 12 aan. Wauw. In slechts anderhalf uur ben ik door heel het park heen wat ik echt wilde doen en heb ik zelfs al een re-ride gedaan. Hmmm, wat is er nog meer nieuw? Ah! Journey to the Forbidden Chamber!

Ik twijfel nog heel even om Time Riders in te stappen, maar alles doet vermoeden dat ook die simulator nog steeds op de film van 2008 draait. Nee danku zeer. Overigens, ik weet dat ik het report niet met een al te positief gevoel aan het schrijven ben. En ja ik ben me er super van bewust dat er écht niets in het park te doen was, maar echt, attracties op een later tijdstip openen vind ik toch echt niet meer van de tijd. Ben ik hier de enige die er zo in staat?

Oef, zelfs een tijdsindicator is al te lastig om bij te houden.

Ah fijn, ik kom aan bij JttFC, geen idee wat me hier te wachten staat. Wederom; helemaal alleen in de wachtrij en na 20(!) minuten wachten laat het personeelslid me maar uit ellende doorlopen. Voor show 1, voor show 2 / wachtrij voor de deuren. 30 minuten later mag ik instappen en .... stap ik 3 minuten later vol verbazing weer uit. Wacht, was dit het? Heb ik hier letterlijk 30 minuten in totaal op "gewacht"? Ik weet niet wie dit ding aan MPG heeft verkocht, maar holy moly dat is me een goede sales persoon geweest. Ik dacht echt toen ik achteruit reed van "ow, nu komt er vast nog een scene aan de andere kant van het station".... maar nupe. Wat een on-ge-lofelijke aanfluiting was me dit zeg.

Wanneer ik dan rond 1 nog even twijfel om Area51 te doen... of even te lunchen... bedenk ik me echt; wie hou ik hier voor de gek. Ik wordt eigenlijk alleen maar teleurgesteld. Ik besluit naar de uitgang te lopen en m'n middag verder nog te spenderen in Centro met wat shoppen en misschien nog even naar het heropende parkje daar.....

Tja... het heeft 18 jaar geduurd, maar ik gok dat mijn volgende bezoek aan het park mogelijk weer net zo lang gaat duren. Ja ze hebben dingen bijgebouwd, maar de rest van het park is voor m'n gevoel echt vergane glorie. Onderhoud is echt om te huilen, alles schreeuwt geld uit de bezoekers trekken, operations waren (die dag) echt beneden maats en eigenlijk.... als je naar het aanbod kijkt, wat heeft het park nu echt als uitblinker? Star Trek? Meh....

Het is nog steeds de nostalgische gedachte die ik nog steeds bij dit park heb uit de Warner dagen. Met een Never Ending Story, een Wild Wild West houten achtbaan. Een ab-surd tegekke Leathal Weapon dualing coaster.... oef... die tijd. Noem me oud, noem me nostalgisch, maar wat zou ik wat graag die beleving hier nog een keer ophalen.

Het park in zijn huidige staat is net teveel het behind the scenes gevoel, maar dan niet de goede kant van BTS. Want de "movie magic" is hier al heel heel heel lang al niet meer te vinden...