Dit TR is het vervolg op mijn vorige TR over Zoosafari Fasanolandia.

De afgelopen 4-5 dagen waren toch wel erg intens geweest, met weinig pauze… Sowieso was Napels één bak herrie en chaos. Pisa is een klein provincieplaatsje dat niet bepaald mijn eerste keuze was, maar het lag op de route, en het was achteraf gezien de PERFECTE keuze. Pisa is schoon, gezellig, mooi, goed te belopen, rustig… Geen labyrinth van claustrofobische steegjes, geen eindeloze rolluiken, geen monumenten onder de stickers en graffiti, geen glas op de grond. Zelfs rondom de toren viel de overlast van toerisme mee. Dit had ik nodig. Ik ga graag nog eens terug zelfs. Pisa was overigens mijn uitvalsbasis voor toch maar weer eens een pretpark: Cavallino Matto.

Het recept is bekend: poosje met de trein, en dan een poosje lopen. De wandeling was veruit de beste tot nu toe. Half door met bloemen gevulde weilanden, en half door het bos, en al met al een klein halfuurtje. De eerste indruk van Cavallino Matto was prima; een sterke dennengeur in de lucht, en opvallend genoeg jazzmuziek uit de speakers. Veel bomen, en een bescheiden hoeveelheid thematisatie. Genoeg om het sfeervol te laten zijn.

Een mooi bos om doorheen te wandelen, zo lijkt het.

De daadwerkelijke wandelroute.

De ingang.

Gezelligheid!

Het was gezellig druk. Ik voorzag geen echte problemen, maar de rij bij de Wacky Worm was me toch iets te lang. Ik besloot door te lopen naar Project 1, een middelgrote kermisbaan van L&T. Dit was ongeveer vijf minuten wachten.

#320 Project 1
Er was slechts één operator, een wat oudere vrouw met de energie van een klassieke RTL4-presentatrice of een hippe oma. Haar enthousiasme was aanstekelijk, en dat kan deze achtbaan in eerste instantie wel gebruiken omdat het een redelijk flairloos ding is. De rit is desalniettemin prima. Heeft nog aardig pit. Lekker baantje om de dag mee te beginnen!

De baan komt in het echt iets groter over dan op deze foto.

Enthousiasme!

Ik ben niet zo’n fanatieke ‘credit whore’ dat ik alleen voor een wacky worm of een ander simpel achtbaantje uitstapjes organiseer. Er moet altijd een echte trekker zijn, een achtbaan van formaat, met een reputatie, of een zeldzaamheid. De reden dat ik naar Cavallino Matto ben afgereisd is te verklaren vanuit de derde categorie. Freestyle is een van de weinige stand-up coasters die de wereld nog rijk is, en tevens de enige Togo stand-up die nog buiten Japan te vinden is.

Ik wist niet of het een martelwerktuig zou zijn, maar een bordje in het station was onheilspellend: je mocht maar één rit per 50 minuten maken omdat het zo intens is. Oké, beetje absurd. Het hielp wel dat de baan elke keer tien minuten stilstaat om op gasten te wachten, want het was erg rustig in deze hoek van het park. Na even in de wachtrij gestaan te hebben, en daarna nog vijf minuten óp de trein gestaan te hebben (staat prima!), kon de rit beginnen.

Er is noch door Togo, noch door de afgelopen reeks eigenaren een poging gedaan om dit treintje op te leuken. Hoeft ook niet, de techniek is mooi!

#321 Freestyle
Oh, dit blijkt gewoon een topper te zijn. Veel airtime op de eerste drop, en flinke positieve G-krachten als je de loop uitkomt. De start van de bochten is een klein beetje ruw, maar verre van pijnlijk. Er is trick track (banking op een recht stuk) en er zijn bunny hops, het wordt allemaal soepel genomen en het wordt nergens saai. Freestyle is goedgekeurd.

Een strakke helix.

Trick track!

Na Freestyle kon ik de overige credits afwerken. #322 Wild Mine was de langste wachtrij van de dag met 5-10 minuten; verder heb ik er niets over te melden. #323 Topo Zorro is de wacky worm van het park, maar dan een modernere versie die botersoepel is en met extra helix. Dat voorkomt niet dat het altijd een béétje beschamend is, maar alles voor de excelsheet.

Topo Zorro.

Wild Mine.

Ik had ook honger gekregen. Het was verleidelijk om voor de pasta te gaan, maar het werden nachos in het westerngedeelte van het park. De meid die mijn bestelling aannam had bloed in haar gezicht. De nachos waren erg karig, niet lunchwaardig, maar kale nachos zijn nog steeds nachos. Na de lunch ben ik maar een beetje gaan rondlopen. De sfeer in het park is goed. Er is meestal wel thematisatie, uitsluitend kitscherig, maar er is wel enige moeite in gestoken. Voor een park van dit formaat ligt het er prima bij, veel minder aftands dan ik van tevoren had verwacht.

Matige nachos.

Leuk! Educatieve borden in het dinogedeelte.

Ik had nog een zee van tijd om te vullen. In Magicland deed ik Shock door de drukte slechts éénmaal, in Fasanolandia was ik de facto beperkt door het ticketsysteem, maar nu was ik eindelijk vrij om een baan vaker te doen. Om de 50 minuten een rit, ammehoela! Ik probeerde Freestyle voorin, achterin, in het midden… Frontseat krijg je meer airtime op de heuvels, en de positieve g-krachten in de looping zijn ook versterkt. De bunnyhops komen goed tot hun recht. Verder is de baan hier wel iets ruwer, maar nog steeds verre van problematisch. Ik benadruk bij dezen nog eens dat Freestyle stiekem een topachtbaan is.

Naast Freestyle vinden we een bouwplaats, met achter de hekken deze achtbaan. Iets voor de volgende keer, echt rouwig om het missen van deze credit ben ik niet.

Afhankelijk van op welke lijst je kijkt en hoe je zelf je telling bijhoudt, heeft Cavallino Matto nog een vijfde credit. Jurassic River is mijns inziens geen achtbaan, maar variant op een log flume. Geen klassieke log flume dus; visueel heeft het meer weg van een Darda-racebaan, voor de kenners. De honger naar credits stelt mijn definities echter altijd ter discussie. Ik heb het niet zo op alleen in waterattracties stappen, maar ik besloot toch in te stappen, en om de discussie omtrent de achtbaanstatus van de attractie mee naar huis te nemen om op mijn gemak uit te pluizen. De argumenten vóór de status van achtbaan dienden zich tijdens de rit al aan.

Een log flume?

#322 Jurassic River
Een achtbaan was het niet direct, met een rustig vaartochtje langs dinosaurus-animatrics, al dan niet werkend. Best geinig, niet heel interessant. Daarna volgde een lift, nog steeds in de stijl van een log flume. De afdaling ging helemaal naar beneden, maar in plaats van een splash ging de rit verder met een heuvel van toch wel een meter of zes, met daarna pas een splash. De tweede helft begon wederom met een rustig stukje langs animatronics, een heuvel, en ditmaal een dubbele afdaling. Bij de tweede lift is er boven ook een kurkdroge bocht waarover het bootje over rails loopt. Het is verrassend leuk, en niet te nat. Eigenlijk een beetje waar ik op had gehoopt, al met al.

Een achtbaan? In elk geval: moeilijk op de foto te zetten.

Als ik een video op youtube erbij pak begin ik weer te twijfelen over of ik ‘m moet meetellen, maar de argumenten zijn sterker dan bij een reguliere log flume, en ook sterker dan bij een Chiapas bijvoorbeeld. Het blijft echter discutabel. Velen hebben al getracht om de vraag wat wel of niet een achtbaan is vast te leggen in een aantal regels, maar mijns inziens blijft de Duck Test (https://en.wikipedia.org/wiki/Duck_test) de beste manier om attracties te classificeren. Mijn gevoel tijdens de rit zei: “achtbaanachtiger dan verwacht, dus voordeel van de twijfel.” Wat maakt het eigenlijk ook uit? Er staan geen levens op het spel. Jurassic River gaat op de lijst!

Met de vijfde bonuscredit op zak vond ik het wel mooi geweest. Ik haastte me naar de trein voor het achtbaanloze vervolg van mijn reis.

De wandeling is niet zo ellendig als ik eerder deed blijken. Het bos is niet zo inspirerend, maar de velden zijn beeldig!

Ik spendeerde na Cavallino Matto nog wat meer tijd in Pisa, bezocht de volgende dag de nabijgelegen stad Lucca, bekend van de middeleeuwse toren met bomen bovenop. Deze toren werd uiteraard beklommen, evenals een andere toren verderop. Lucca zit vol torens en andere antieke curiositeiten, zoals een rond plein dat nog een echo is van een Romeins amfitheater dat hier ooit heeft gestaan. Lucca is erg mooi, een aanrader om een keer een paar uurtjes te verkennen!

Het laatste hoofdgerecht van de reis was Cinque Terre, weer zo’n hotspot van massatoerisme. Voor de leken: Cinque Terre is een nationaal park bestaande uit vijf prachtige kustdorpjes, met elkaar verbonden door wandelpaden (en een spoorlijn). Mijn hostel stond in La Spezia, een niksige havenstad om de hoek, waarvandaan je makkelijk met de trein in één van de dorpjes terechtkomt. Dreigend slecht weer voor de volgende dag deed mij ‘s avonds al de trein pakken naar Riomaggiore voor de kortste hike richting Manarola. Het werd een race tegen de klok, of althans, een race tegen de ondergaande zon... Het was een erg pittige race, want de heuvel waar ik op en af moest was veel steiler dan gedacht. En op mijn tempo was dat behoorlijk slopend. Maar het was prachtig, en ik kon mooi wat avondfoto’s maken van Manarola.

Manarola

De volgende dag viel het weer mee, en hikete ik in een paar uur van Vernazza naar Corniglia. Daarna nam ik de trein naar Riomaggiore, want dat dorp had ik nog niet echt gezien. Een onorthodoxe manier om de Cinque Terre te doen, maar wat mij betreft zeer succesvol. Cinque Terre is net als Amalfi begrijpelijk toeristisch, want zowel de dorpjes als het landschap zijn wonderschoon. De wandelroutes waren bovendien minder druk dan ik had verwacht.

Vernazza

Corniglia

Riomaggiore

Het slechte weer hing nog steeds in de lucht, al was het me in Cinque Terre nog bespaard gebleven. De volgende bestemming zou Bolzano en de Dolomieten zijn, maar met slecht weer zit ik liever in de stad dan in de bergen met 0 uitzicht. Ik boog af naar Milaan, het Eindhoven van Italië, al accepterend dat ik twee dagen ging ontspannen. Het viel me mee! Het blijft een saaie stad, maar daardoor kon ik lekker uitslapen en rustig aan doen. Het hostel was gezellig, en ik spendeerde een avond met een spontane schildersessie. Na Milaan was het tijd om Italië achter me te laten.

Eindhoven vibes.

Een iets sfeervollere foto om mee af te sluiten.

Eerdere verslagen

2022
🇩🇪 Holiday Park, 🇩🇪 Tripsdrill, 🇫🇷 Nigloland (10 augustus), 🇫🇷 Parc Asterix (11 augustus), 🇫🇷 Parc du Bocasse (12 augustus), 🇧🇪 Walibi Belgium (15 augustus), 🇧🇪 Plopsaland De Panne (19 oktober)

2023
🇮🇹 Gardaland (26 april), 🇵🇱 Energylandia (14 augustus), 🇵🇱 Legendia & 🇦🇹 Wiener Prater (15/16 augustus), 🇮🇹 Mirabilandia (22 augustus), 🇩🇪 Europa Park (24 augustus), 🇩🇪 Legoland Deutschland (23 oktober)

2024
🇩🇪 Skyline Park (5 mei), 🇮🇹 Fiabilandia (9 augustus), 🇦🇹 Wiener Prater (19 & 20 augustus), 🇩🇪 Bayern-Park (24 augustus)

2025
🇪🇸 Parque de Atracciones de Madrid (27 april), 🇪🇸 Parque Warner Madrid (30 april), 🇪🇸 Monte Igueldo (2 mei), 🇫🇷 Jardin d'Acclimatation (5 mei), 🇩🇪 Hansa-Park (10 juni), 🇸🇪 Liseberg (9 augustus), 🇸🇪 Gröna Lund (15 augustus), 🇸🇪 Kolmården (17 augustus)

2026
🇮🇹 Magicland (25 april), 🇮🇹 Fasanolandia (28 april), 🇮🇹 Cavallino Matto (3 mei), ?