Zaterdag 5 september ben ik nog op vakantie in het noorden van Duitsland. Eerder deze trip ging ik al naar Karls Erlebnis-Dorf in Rövershagen. Vandaag staat Hansa-Park op het programma. Ik slaap al vlakbij het park: in het prachtige Lübeck. Ben je in de buurt, maak dan zeker tijd om hier een kijkje te nemen. Het is een heel mooie oude Hanzestad. Een aanrader!

Ik slaap naast het station, lekker praktisch. Deze hele reis is mede mogelijk gemaakt door een Deutschland-Ticket van Deutsche Bahn. Over het ticket ben ik hartstikke tevreden. Voor 63 euro is het ideaal dat ik een maand lang in bijna alle treinen (ICE's zijn meestal uitgesloten), bussen, metro's en trams kan springen. Zelfs sommige veerboten zijn inbegrepen. Over de frequentie en betrouwbaarheid van de treinen van Deutsche Bahn ben ik echter een stuk minder tevreden. We klagen graag over de NS, maar die presteren echt heel veel beter dan hun collega's bij de oosterburen. Vandaag was daar een mooi voorbeeld van. De trein die me vlak voor openingstijd bij het park af zou moeten leveren, rijdt namelijk niet. Vanaf Lübeck is het normaal twintig minuten met de trein naar Sierksdorf, het station dat op tien minuten lopen van het park ligt. Volgens DB zou er een vervangende bus moeten rijden. Die komt niet opdagen, dus wordt het de trein een half uur later. Typisch... Als ik dan eenmaal in Sierksdorf ben aangekomen, is het eenvoudig: volg de meute (en niet Google Maps) naar Hansa-Park, want de achteruitgang vanaf het perron is sneller dan de officiële route.

Bij het park aangekomen is het nog niet heel druk. Een meevaller! Vooraf kon ik lastig inschatten hoe druk het zou zijn. Een zaterdag in september, dat kan heel druk zijn, maar de weersvoorspelling is niet denderend (18 graden met af en toe een bui) en de scholen zijn in Duitsland ook net weer begonnen. Zonder al te veel mensen om me heen ga ik door de poort. Leuk! Deze poort heb ik gisteravond nog gezien, het is namelijk een goed geslaagde kopie van de Holstentor uit Lübeck. Eenmaal binnen kom je op een gezellig plein met pittoreske oud-Duitse huisjes. Ook hier herken ik er een aantal. Leuk gedaan door Hansa-Park!

Hoera, ik ben in Hansa-Park!

Zoek de verschillen: de echte poort in Lübeck

Het entertainment heeft er ook zin in vandaag.

Woehoe, wat een mazzel: ik kan nu doen alsof ik héél lang heb moeten wachten op deze foto, maar precies op het moment dat ik aan kom lopen zijn beide treintjes tegelijk in de looping. Woehoe!

De vorige keer dat ik in Hansa-Park was, was in 2015. Schwur des Kärnan was net nieuw. Toen vond ik de wachtrij op een nieuwbouwhuis lijken... (Wil je meer weten over hoe ik het park toen vond? Het TR vind je hier). In elf jaar tijd kan er veel veranderen en deze wachtrij is daar een mooi voorbeeld van. Complimenten voor Hansa-Park, want deze wachtrij is prachtig. Veel schermen om het verhaal uit te leggen en het is goed donker. Er is echt veel aankleding. Tot mijn verrassing is er ook een kleine voorshow. Deze dient vooral om je tassen alvast in het rek te leggen. Leuk gedaan zeg! Het instapsysteem is ook mooi. Als ik het goed begrijp, is het een verrassing op welke rij je uitkomt. Alles is heel sfeervol gedaan. Maar ja, dan de rit zelf, te beginnen met de lifthill. Ik vind het echt niet comfortabel. Gelukkig wist ik wat er ging komen... Als je dat niet weet, is het echt een toffe verrassing. Maar goed, je begint overnieuw en dan moet de rit nog beginnen. En ik moet zeggen: een ritje is voor mij meer dan genoeg geweest. Ik vind hem namelijk echt oncomfortabel. Het eerste stuk rammelt hij enorm. Pas als de snelheid eruit is en de intense elementen voorbij zijn, begin ik het leuk te vinden. Ik zit op de derde rij aan de buitenkant, misschien is hij aan de binnenkant beter... Maar ik vind dit dusdanig onprettig dat ik één ritje wel genoeg vind. Misschien word ik oud :-)

Achtbaanspaghetti. Ik ben er nog steeds niet uit of ik dit nu fotogenieke elementen vind of niet. Ik neig naar het laatste, de knik is gewoon raar.

Zeg nou zelf. Dit ziet er toch uit alsof iemand het op vrijdagmiddag heeft ontworpen? Hup, ik ben er klaar mee, knik knak en zo sluit het wel ongeveer aan. Fijn weekend!

Ook verkrijgbaar met blauwe achtergrond.

Het nieuwbouwhuis is echt verdwenen. Dit ziet er allemaal keurig uit.

De schacht torent overal boven uit.

Op naar de volgende attractie! Het is niet druk in het park. Wel lastig om me goed te oriënteren, zelfs met de app... Die is niet heel intuïtief en werkt ook niet heel lekker. Als het park al bijna een uur open is, staat de app nog op "gesloten". Toch gek. De wifi in het park werkt ook maar matig. Mag de pret niet drukken, dan maar op goed geluk aan de wandel. De attracties staan hier dicht op elkaar, soms is het even zoeken naar de ingang.

Schlange von Mitgard heb ik eerder gedaan, maar heeft geen herinneringen bij me achtergelaten. Ik snap niet waarom, want ik word nu positief verrast. Voor een familie achtbaan heeft hij veel en mooie theming (een animatronic onderweg met twee verschillende teksten! TV's in de wachtrij met een verhaal! Een projectie!) en hij is echt super soepel. Hoera, dit is leuk!

Wel even de kleine lettertjes lezen voordat je instapt.

Ik ontdek nu dat ik geen andere foto heb van deze attractie dan dit. Laten we het op 'mysterieus' houden.

Het hele themagebied in deze hoek ziet er nieuw uit. Ik vind het allemaal heel verzorgd overkomen. Hansa-Park heeft ook al zo'n vliegtuigjes-ding. Die poppen ook overal op. Ze zijn wel leuk hoor!

Deze mini-Disk'O zet me aan het denken. Sommige mensen zien een Disk'O als een achtbaan. Is dit dan ook een achtbaan?

Nu de familieachtbanen zo goed bevallen, ga ik door naar de Royal Scotsman. Dit is even wennen: deze heeft geen theming! Ik heb er dan ook weinig foto's van gemaakt, maar ik vind het wel een leuke baan. Ik kan me niet herinneren dat ik een baan met deze naam had gedaan, maar wel dat ik deze achtbaan eerder heb gedaan. Er zijn er immers niet veel die door een looping van een andere baan gaan, dat maakt wel indruk. Later lees ik op RCDB dat dit de oude Rasende Roland is… Inderdaad eerder gedaan dus.

De eenvoudige aankleding van deze baan.

Ik loop langs deze en sla hem met alle plezier over. Niet mijn ding. Wel indrukwekkend hoog, het uitzicht over de zee moet fantastisch zijn!

Hij staat wel mooi, midden in een achtbaan. Hansa-Park gaat heel efficiënt met de ruimte om.

De achtbanen zitten hier vlak bij elkaar, ze lopen dus zelfs door elkaar heen. Nessie levert de looping waar de Royal Scotsman doorheen gaat. De wachtrij van Nessie eindigt wat vreemd: de rij splitst zich en opeens kom je in het station, maar via twee kanten dus. Het station is ook vrij groot dus dit lijkt me vragen om problemen in de rij… Maar vandaag zijn die er niet, want er staan maar een paar mensen voor me in het station. Nessie blijkt een soepel oud beestje te zijn. Hij rijdt lekker! Wel maken de remmen echt enorm veel herrie. Aan het einde lijkt er een scherm te staan voor een projectie, maar daar is vandaag niets te zien. Gewoon een klassieke leuke achtbaan dus, zonder al te veel opsmuk.

Even inzoomen op het oog voor detail van het park. Hier zie je hoe ze elke keer de snelheid in de loop meten én delen met bezoekers. Ander mooi voorbeeld (en daar heb ik zelfs nog een lichtelijk bewogen foto van, maar ik vind het te nerderig om die te delen): het park heeft op heel subtiele wijze ledstrips ingebouwd in de bagagerekken, zodat er geen zonnebrillen of portemonnees achterblijven in een donker hoekje. Slim!

En nu we toch bezig met zijn achtbanen afvinken… Op naar de nieuwste aanwinst, de Cornwall coaster. Deze is weer ergens tussen gepropt lijkt het wel. Tot mijn verrassing staat er een flinke rij. Dat is eigenlijk voor het eerst vandaag. De capaciteit van deze attractie is duidelijk laag. Er zit weinig beweging in de rij en het onhandige station (zelfde systeem als bij Nessie) helpt niet mee.
Maar één medewerker is nodig om deze baan te laten draaien. Dat scheelt behoorlijk in de operationele kosten, maar verklaart wel een beetje de lage capaciteit. Uiteindelijk wacht ik een minuut of twintig. Lang genoeg om door te krijgen dat de baan heel vaak door het station komt en dat hij dat op verschillende manieren doet: het treintje draait onderweg blijkbaar? Als ik na een minuut of twintig kan instappen, blijkt dat met slimme wissels gedaan te worden. Tof! Efficiënt gebruik ook van de track. Vooral een heel efficiënte achtbaan dus: weinig track en weinig personeel nodig, en dat voor een leuke ervaring. Want het is een heel soepele rit, al had ik ook niet anders verwacht nu deze er nog maar net staat.

Hansa-Park wil nog wel eens attracties openen en dan een jaar (of meer) later de theming afmaken. Rondom deze coaster werden ook nog de laatste puntjes op de i gezet, maar het meeste zag er al heel verzorgd uit.

Ik moet zeggen dat ik nu wel een beetje klaar ben met alle Boomerang-achtige banen met spike. Dit is al de zoveelste die ik doe. Ik vind het wel een van de leukere.

De langste rij van de dag.

Ik moest zo lachen om deze aankleding in het station. "Deutsche Bahn, egal wohin: delayed". Dat kan ik uit ervaring nu wel bevestigen.

Aan één kant staan nog wat schuttingen.

Maar dit is heel netjes gedaan. En af.

Op naar Crazy Mine! Deze muis-met-mijn-thema werd pas rond kwart voor elf opgestart, dus ik heb deze eerst overgeslagen. Nu is hij open en er heeft zich al een aardige rij gevormd. Tot mijn verrassing is er een single rider rij en die loopt vlot door. Ik zie aardig wat mensen voor me staan, maar ben alsnog eerder aan de beurt dan in de normale rij. Er wordt ook flink doorgewerkt in het station. Het levert een leuke rit op, verrassend soepel. Een van de betere muizen die ik gedaan heb (meestal vraag ik me onderweg af waarom ik ook al weer ben ingestapt). En ook een met meer aankleding dan de meeste andere muizen. Er staat een complete animatronic-band die regelmatig optredens geeft. Hansa-Park doet dit echt leuk.

De band, bestaande uit animatronics. Tof hoor!

Oei, lange rij... Toch niet, als je kijkt naar de Single Rider.

Een van de bijzondere plekjes in het park: chillen bij de haard in de uitgangswinkel van de Crazy Mine.

Ook bijzonder: een heel klim- en klauterparcours. Zo te zien hoefde je hier niet eens voor bij te betalen, maar dat weet ik niet helemaal zeker.

De Hansa-variant van de Play Kwek show.

Uitzicht over zee, mooi hoor!

Het park lag er piekfijn bij. Er waren niet genoeg bezoekers om alle stoeltjes in alle attracties te vullen vandaag, maar zeker rond deze bootjesrit was er volop bloemenpracht.

Der Kleine Tzar is de volgende achtbaan op mijn lijstje en ja, dit is voor de bingo, ik geef het toe. Maar het blijkt heel vermakelijk, dankzij het personeel. "Zijn jullie klaar?" Natuurlijk reageren dan de kinderen. "En nu allemaal, ook de volwassenen! Hebben jullie er zin in?" "Jaaaa", roept dan de hele trein vol enthousiasme. En terwijl we wachten tot de trein zijn rondjes heeft gemaakt, kletst de operator enthousiast met de kleine kinderen die staan te wachten. Daarvoor hebben ze trouwens iets slims in de wachtrij: kijkgaatjes op kinderhoogte! Kortom, leuk personeel, en dat maakt bij deze achtbaan echt het verschil. Zo heel veel achtbaan is er niet, zelfs niet als je er vier rondjes op maakt.

Als je deze poster gelooft, is het heel spectaculair.

Ook hier weer: veel aandacht voor details. Leuk gedaan!

En ja, dan valt zo'n baantje toch een beetje tegen.

Deze kleine kijkgaatjes in de rij vond ik wel briljant.

Ook niet eerder gezien: volwassenen- en kinderstoeltjes in het treintje. Slim!

Het is bijna niet te geloven, maar deze kleine tsaar heeft zelfs nog een onridefoto. Het park heeft er echt moeite voor gedaan.

Ik heb bijna bingo, alleen Fluch von Novgorod moet ik nog doen. Ik zie een buitje aankomen en denk die wel in de wachtrij te kunnen opvangen. Kleine misrekening: er is een single rider-rij en er is niemand voor me. Ik kan dus nagenoeg direct instappen. Gelukkig valt het nog mee met de regen als ik erin zit. Dit blijft een unieke baan met de lifthill redelijk aan het einde. Hansa-Park wil graag van de standaard afwijken en dat vind ik tof! Een van de bijzonderheden van deze baan is de uitgang. Het begint al met een glijbaan en gaat daarna over in een doolhof. Leuk! Wel jammer dat ook deze achtbaan inmiddels wel rammelt. Het personeel herkent me als ik later via de single rider nog een ritje maak, typisch voor dit park. Ik vind het allemaal heel sympathiek! Ik twijfel wel of de single rider rij echt bijdraagt aan een hogere capaciteit. Eerst moet iedereen gaan zitten. Het hekje voor de normale rijen (rij 1 en rij 2) gaat dicht. Dan kijken ze of er plek is voor iemand alleen. Zo ja, dan gaat het poortje voor de single riders open en kun je instappen. Maar heb je een tas bij je, zoals ik? Dan mag je eerst voor iedereen die al zit langs schuiven, tas in het rek leggen, nogmaals over iedereen heen klimmen en dan kun je gaan zitten. Duurt even... Maar ik ben er blij mee. De rijen zijn al niet lang, maar op deze manier kun je als single rider bijna direct instappen. Lekker hoor!

Toen de zon nog scheen...

De aankleding blijft mooi.

De bui is al snel weer voorbij en dan is het echt zonnig!

In 2,5 uur heb ik alle acht achtbanen van het park gedaan. Het is echt niet druk. De langste rij tot nu toe was zo'n twintig minuten voor de Cornwallcoaster, wat heerlijk. Tijd om het tempo te laten zakken. Ik schuil voor een overtrekkend buitje, eet een hamburger, heb de hele zweefmolen voor mezelf en doe een compleet rondje in de trein. Ik bekijk een show (met een zeemeermin, voor een parkshow niet slecht) en als ik daar na 25 minuten uit kom, blijk ik precies het volgende buitje gemist te hebben. Perfecte timing! Tijd om even van het avontuur te bekomen in het zonnetje in een strandkorf. Lekker hoor!

Ik schuil voor de regen in de brug die naar het uitzichtspunt over zee leidt. Ertussenin ligt het vakantiepark.

Een prachtig operatorhok bij de zweefmolen.

Die mag er zelf ook zijn, mooi in thema, en leuk dat hij boven het water staat!

Vanuit de trein kom ik, vlakbij de zweefmolen, langs deze schuttingen met daarop een QR-code. Die scannen leidt tot de website waarop steeds meer onthuld werd over de Cornwall-coaster... Wat gaat hier echt komen?

Een foto van de kindershow, met zwembad en zeemeermin. Best leuk gedaan. Je ziet hier trouwens ook wel pijnlijk goed hoe rustig het in het park was. De tribune was voor zo'n 10% gevuld.

Met zeemeermin, dus.

Lekker in een korf in de zon.

Ook lekker in een korf als het regent. Benen optrekken en je zit droog.

Ik vraag me altijd af wie er in zo'n attractie gaan met 18 graden en af en toe een bui, maar er zijn altijd wel gekk..., ehm, vrijwilligers te vinden.

Ik denk dan alles wel gedaan te hebben. Natuurlijk kan ik de Wellenflieger niet overslaan en doe ik ook nog wat re-rides. Ik ben eigenlijk wel klaar in het park, maar zie dat ik moet haasten om nu de trein te halen. Ik besluit toch maar om naar de variétéshow ("Magical Cornwall: a romantic encounter on stage") in de Arena del Mar te gaan. En dat was een heel goede keuze: deze show is echt de moeite waard! Ik heb dingen gezien die ik nergens eerder zag, zoals een flexibele evenwichtsbalk die door twee sterke mannen werd vastgehouden en waarop mooie stunts werden uitgehaald. Alleen de dansnummers vond ik wat minder interessant. Maar ik ben blij dat ik deze heb meegepakt, een mooie afsluiting.

Geen foto's van de show, wel van het theater.

Nog even uitwaaien hierin.

Ik heb zelfs tijd om naar de Christmas Shop te gaan.

Maar dan is het mooi geweest. Op naar de uitgang! Nog even van de mooie aankleding genieten.

Dit ziet er echt uit als een haven in een Hanzestad.

Al met al had ik een topdag in Hansa-Park. Het weer viel mee, het was zalig rustig en het park lag er piekfijn bij. Er zit liefde en aandacht in, dat merk je. Een echte topachtbaan staat er niet, maar met acht achtbanen voor de hele familie is er voor elk wat wils. Over een jaar of tien kom ik graag nog eens terug, en als ik eerder in de buurt ben: Hansa-Park is leuk.

Doei Hansa-Park!