Dag 7: SeaWorld
Gisteren waren we in SeaWorld, een pretpark en dierentuin die vooral bekend is van de orca- en dolfijnenshows. Het park wordt gehaat door veel mensen die van dieren houden, maar als je van achtbanen houdt kun je je hier prima vermaken. Je moet alleen wel zorgen dat je je niet gaat ergeren aan traag personeel die bizarre procedures volgen…
We vertrokken op tijd, maar niet vroeg, waardoor we rond kwart voor 11 de parkeerplaats van SeaWorld op draaide.
Je merkte hier al dat men minder personeel in zet dan we in Disney gewend waren. We betaalde veel geld voor het parkeren (net geen $40) en vervolgens zagen we tot de security-check niemand. We parkeerde -zo lui als we zijn- zo dicht mogelijk bij de ingang. Ik twijfel of dit gedeelte geen priority-parking was (dat kost $65 volgens mij 😂), maar het zal wel goed zijn. We stonden mooi!
Naar binnen en hopen dat onze dag beter zou zijn dan onze dag in Busch Gardens. De lucht zag er een stuk beter uit in ieder geval. We beginnen bij de eerste achtbaan die we tegen komen; Manta. Een B&M flying. En een hele fraaie. We hadden een half uurtje nodig en gedurende dit hele halve uur zagen we het station al liggen.
Dit park (of deze parken-groep eigenlijk) heeft behalve tegenstanders omwille van het dierenwelzijn nog een reputatie onder pretpark liefhebbers… de haat tegen Quick-passes.
In veel parken kun je voordringkaarten kopen. Daarmee kun je de rij voor attracties skippen. Maar op de een of andere manier zijn er een paar parken waar de manier hoe het gebruikt wordt zó ellendig is dat het woede opwekt. Bij mij dan toch. En dan heb je ook nog eens ontzettend trage medewerkers of procedures die gevolgd worden die het niet beter maken. Bij Manta duurde het met regelmaat tot 5 minuten voor er een trein vertrok. En soms werd deze zelfs volledig gevuld door voordring passen. En denk je dat als er dan nog 1, 2 of 3 stoelen leeg waren in een rij, dat er gekeken werd of de normale rij plaats wilde nemen? Nope!
We lopen verder en wilde wat drinken. Ook hier hadden we weer “all-day-dining”. En hoe we het doen weet ik niet maar we lopen een restaurant in met exact hetzelfde aanbod als eerder in Busch Gardens. Ik koos nu voor de pulled pork met friet. De kinderen lusten nog dagelijks friet maar ik vind het moeilijk om te zeggen en had niet verwacht dat het me als echte friet-liefhebber ooit zou gebeuren, maar de friet komt me na 2 weken m’n neus uit!
Maar het aanbod is beperkt. Het is friet met vlees, of het is pizza. Andere opties heb ik in de beschikbare dining-deal locaties nog niet gevonden. En dat kunnen we dan iedere 90 minuten krijgen. Wie wil dat? 😂
Anyway. Het eten zit erin. Tijd om verder te gaan! We komen uit bij Penguin Trek. Een B&M baan die speciaal voor de hele familie is. James wilde mee! En hoewel hij het lanceren vooraf eng vond kon hij na afloop toch vertellen dat hij het wel leuk vond. De baan zelf is vrij vermakelijk. Niet geheel soepel wat me wel verbaasde voor zo’n nieuwe baan, maar een prima achtbaan om in je aanbod te hebben.
We liepen verder naar Kraken. Kumba heb ik gemist (ging 2 augustus dicht in Busch Gardens) maar deze B&M zou ik toch graag nog eens doen. Helaas schiet hij in storing nadat we net in de rij aansloten. Daar komen we straks wel terug!
Ik ben nu voor de 3e keer in m’n leven in Sea World maar van de routing in het park snap ik nog steeds helemaal niks. Zonder plattegrond heb je geen idee waar je heen moet.
We dwalen wat rond en komen bij de zeeleeuwen uit waar je 4 sardientjes kunt kopen voor $9 om aan die beesten te voeren. Dit was best leuk en vooral de kinderen vermaakte zich goed hiermee.
We lopen verder en kwamen er precies op tijd achter dat er een zeeleeuwenshow op het moment van beginnen staat. Deborah gaat hier met Kiki en James + Oliver naar toe terwijl ik met de overige 3 uit de groep doorlopen naar de volgende B&M; Maku. Een achtbaan vergelijkbaar met Silver Star in Europa-Park. Iets minder hoog, wel iets soepeler. Toffe baan, dat zeer zeker!
Maar ook hier weer, de operations. Pure stront. Grote haat aan de manier van werken hier. Het is niet te beschrijven hoe ongeïnteresseerd of chagrijnig het personeel is. De operator die bovenin toezicht houdt maakt meer grapjes richting collega’s dan ze bezig is met veiligheid of snelheid, en dat alles terwijl ze chips zit te eten.
Het is na een paar dagen Disney echt een wereld van verschil.
We gaan nog even wat drinken en ik haal een Cheesecake als side. Daar moest ik $3.- toeslag voor betalen, want die zat niet in het dining-plan. Net zoals een flesje water. Ook niet. Je krijgt frisdrank of niks. Daar zou Food Watch eens naar moeten kijken. Maar ook hier zit weer een zombie achter de kassa. Geen lol in haar werk, geen vriendelijkheid. Het was dat ik $3.- moest bijbetalen anders had ze helemaal niks gezegd.
Zeg je SeaWorld dan zeg je Orca’s. Maar Sea World is de afgelopen jaren veranderd van een dierentuin met dierenshows en een paar attracties naar een attractiepark vol met grote B&M-coasters en de shows zijn anno 2026 minder op vermaak- en meer op educatie gericht. Daar prik je overigens vrij gemakkelijk doorheen. Want ze voeren nog steeds dezelfde trucjes uit, men verteld alleen iets meer over de dieren in hun natuurlijke omgeving 😅. Dat zagen we vervolgens in de Orca show goed terug komen.
Het voelt ergens dubbel om naar die beesten die trucjes doen te kijken. 20 jaar geleden voelde het als de normaalste zaak van de wereld maar toen vonden we dieren in het circus ook nog prima. Toch merk ik iets van schaamte. Ik ben er niet persé trots op dat ik naar die orca show ging. Maar ik deed het wel. En ik vond het ook best vermakelijk. En ergens dus ook zielig.
Misschien dat ik het voor mezelf goed praat omdat de plekken waar ik orca’s kan zien schaars zijn? En tja, die beesten wonen daar toch al. Die weten niet beter en die zullen nooit als een Free Willy vrijgelaten kunnen worden.
Deze show is in ieder geval ooit eindig omdat ze geen orca’s meer fokken en het moeten doen met de huidige set aan beesten die er leven in de aquariums van SeaWorld. Het park heeft nog een paar jaar tot alle orca’s overleden zullen zijn. Dan staan er verschillende bassins en een groot theater leeg waar vast nog een B&M op past 😅
Na de orca-show lopen we door naar Sesame Street land. Dit is een serieus leuk gebied voor kinderen. Groots opgezet, leuke attracties, een waterspeelplaats. Helaas was de achtbaan gesloten op het moment dat ik erin wilde. Maar James en Oliver hebben zich hier perfect vermaakt!
Deborah blijft met de jongste kinderen in Sesame Street Land terwijl ik met Pecko, Kiki, Noah en Liv naar de “Infinity falls” loop. Dit is een bizarre rapid-river. Een Piraña XXXL. Het hoogtepunt is een enorm lange glijbaan waar de boten vanaf glijden. Iedereen die we eruit zien stappen is soaked. Het duurde een minuutje of 40 voor we erin stapte en het voelt als een slechte porno scène als ik zeg dat je je eraan over moet geven, en dat je het over je heen moet laten komen. Maar dat is wel wat je moet doen. Je kunt geen kant op en met grote snelheid vang je van alle kanten veel te veel water. Het is ongelofelijk. Ongelofelijk nat. Maar ook ongelofelijk leuk!
Inmiddels is het 18:00 uur. Hoewel het park tot 21:00 uur open is wist ik ‘s morgens als dat we dat niet zouden uitspelen. De kinderen begonnen moe te worden, snel nog even doen wat iedereen wil doen!
Ik ging voor Kraken. 5 minuutjes wachten. En dat redde ik niet eens. Want toen ik in het station kwam stond er niemand en stond het poortje al open.
Wat een geweldige coaster blijft dit! Zo worden ze helaas zelden meer gemaakt. Enorm lang, enorm snel, enorm hoog. 7x over de kop. Echt alles aan deze floorless B&M is goed!
Pecko en het gezin wachten nog even voor Journey to Atlantis (een Mack watercoaster) terwijl ik met ons gezin het pinguinverblijf check. Daar was het inmiddels donker en een groot deel van die beesten sliepen.
Voor we gingen zouden we de laatste B&M die we nog miste willen doen; The Surf Coaster waarin je staat. Helaas zette het naderende onweer een streep door die plannen. Toen we erheen liepen werd er omgeroepen dat vanwege de onweer in de lucht alle buiten-attracties tijdelijk gesloten waren.
Met gierende banden naar huis!
SeaWorld, het is een prachtig park in potentie. Het kent veel mooie gebieden, verblijven en attracties. Maar het is aan de andere kant verschrikkelijk. Het personeel, de regels en gekke trekjes die qua beleid gevoerd worden. Er zitten heus goede mensen tussen maar de slechte verpesten het voor de rest. En je merkt aan alles dat ze het lastig hebben in het pretparkgeweld dat Orlando kent. Maar op deze manier slaat her mijns inziens de verkeerde kant op.
Aan de kassa kost een dagkaart $147 maar ze strooien met kortingen. Omgerekend koste ons bezoek vandaag €45 per persoon. En daarvoor mochten we naast (bijna) alle rides ook de hele dag eten en drinken. Maar zelfs met deze prijzen twijfel ik of ik er ooit nog terug kom.
Er is hier in de omgeving zoveel te doen en zoveel te zien waarbij Disney en Universal zo veel van de beschikbare ruimte qua tijd in beslag nemen. Je hebt gewoon geen zin in alle ergernis die je voor een appel en een ei krijgt.
Nouja, genoeg over SeaWorld. Terug naar gisteren…
We stopte onderweg weer even langs de Panda Expres waar we voor een paar tientjes een maaltijd op tafel zette waar je in Nederland alleen van kunt dromen. Met de maagjes nét iets te vol duiken we snel ons nest in.
Vandaag gaan we rustig opstarten en gaan we naar leuk personeel en een plek waar gastbeleving hoog in het vaandel staat; we bezoeken Animal Kingdom en Epcot opnieuw! 😎
