Progress
Ik denk niet dat bedoeld wordt dat je daadwerkelijk denkt aan het gebouw, maar meer of je gedesoriënteerd bent.
Of dit daadwerkelijk een probleem is bij Symbolica - en of ze er iets aan hadden kunnen doen weet ik niet.
Maar ik denk wel dat het uitmaakt of je een idee hebt van de schaal van een attractie en een gebouw en ook waar je je precies bevindt. Met name Droomvlucht geeft bij mij het gevoel dat ik geen idee heb waar ik ben in het park. Je hebt geen gevoel van schaal en ik denk dat dat goed werkt bij bijvoorbeeld de planetenscene.
Hoe deze psychologie verder werkt weet ik niet, maar ik denk wel dat het uitmaakt voor de beleving.
Ik heb hier eerder over gezeurd, maar bij de Vliegende Hollander is dat ook een ding - je gaat eerst allerlei gangen door waardoor je niet echt meer weet waar je je in het gebouw bevindt, waardoor je je bij het station het gevoel hebt 's nachts buiten te staan in een haventje.
Helaas wordt de illusie verbroken doordat er teveel licht is, zowel het plafond is verlicht en er "lekt" licht van buiten.
Villa Volta is misschien een interessanter voorbeeld waarbij de beleving totaal afhankelijk is van desoriëntatie (en waarbij ik het jammer vind dat ik weet hoe het werkt).
Ik wil best geloven dat Symbolica wel iets anders had gevoeld als je niet om het gebouw heen zou kunnen lopen - bijvoorbeeld dat je het gevoel hebt dat het kasteel veel groter is dan de scènes die je hebt gezien en je toevallig een paar kamers gezien hebt. Deze illusie werkt volgens mij niet echt.
