Eerder deze week nog eens met een grote groep naar de Efteling geweest, en daar toch ook gehoord dat ze 'een beetje' teleurgesteld waren in Symbolica. Dan heb ik het niet over "echte fans", maar over eerder typische bezoekers. Hetzij omdat ze het wat te "gelikt" vonden, OF, dat hoorde ik ook, dat ze "niet wisten waar ze naar aan het kijken waren". Ik merkte dat het op verschillende plekken sowieso moeilijk is voor een grote groep om zich onder te dompelen in Het Verhaal. Het dringt zich niet overal op, wat ergens ook wel positief is.
Ik ben als kind zo vaak naar de Efteling geweest dat ik het vanzelfsprekend vind om het verhaal mee te krijgen. Waar ik bijvoorbeeld Villa Volta (nog steeds) fantastisch vind, merk ik ook dat het moeilijker en moeilijker wordt voor mensen om de focus te behouden. Wij kregen de vertelling van Hugo nog mee, maar na afloop van de tweede show, gingen de deuren van de hoofdshow en die tussen de twee voorshows tegelijk open, waardoor mensen dus meteen de hoofdshow konden inlopen. De woonkamer zat zo ook nog niet eens voor de helft vol, nota bene. Naast de kwestie, ik hou ontzettend van Villa Volta, maar ja, daar mag/moet echt iets gedaan worden met projecties/schimmen of extra lichteffecten bij de verhalen. Je voelt dat mensen daar niet graag wachten. Ik vind dat jammer. Als je gezelschap ook helemaal in de juiste stemming zit, prima. Zodra je voelt dat er mensen in die ruimte het wel gehad hebben... tja.
Ik merk dus dat je er hier en daar toch wel moeite voor moet doen om het verhaal mee te krijgen - in een kamer vol mensen die niet allemaal stil zijn gaat dat niet zo eenvoudig.
Bij Symbolica merkte ik zelf dat er toch echt wel wat stukken zijn waar het karretje het precies "even niet meer weet", en je eigenlijk zelf niet goed weet waar je naar moet kijken. Na het planetarium kom je bij de ramen met de vlinders ("dat is eigenlijk ook droomvlucht maar dan op de grond", hoorde ik), dan zie je wat muren, dan kom je in de serre waar de Fabelvis weer niet werkt en de scène daardoor echt waardeloos wordt, want het enige effect doet het niet. Dan roept Pardoes je tot de aandacht... nadat je eigenlijk al van het gevaar aan het wegrijden bent. Die jongen moet echt aan de uitgang van de serre staan en iets roepen VOORDAT de karretjes uit de serre wegrijden. En waar stuurt hij je naartoe? Naar een gang met allemaal gordijnen, waar het eigenlijk helemaal niet duidelijk is waar je heengaat. Wat je hier kan zien is "oh, er is ook een Keukentour... zouden we daar niet heen kunnen?"
Dan krijg je het interactieve stuk, wat voor mij en vele anderen helemaal niet hoeft, maar waar nog iets voor te zeggen valt. Alleen zijn de individuele scènes daar ook echt heel flauw en onduidelijk. Bij de Heldentour zie je twee harnassen, die, euh... stilstaan terwijl je op de knoppen ramt, en uiteindelijk beweegt er één heel langzaam met z'n speer vooruit en valt de andere zijn helm naar achter zonder dat ze elkaar aanraken. Wat... wat is dat?
De pop van Polle met de pannenkoeken vind ik wél heel leuk. De balzaal is in theorie ook een fijne apotheose, maar het dansen zelf duurt eigenlijk maar zo kort dat het voor mij ook wat in het niets valt. Het zit er gewoon allemaal nét een beetje naast.
Terwijl... kijk, vergelijk de Fabelvis met de Djinn. De Djinn is ook een grote pop die lang niet met z'n hoofd bewoog... maar hij is zo imposant én je hebt daarvoor al zoveel andere bewegende figuren gezien... het is misschien jammer dat hij niet beweegt, maar het doet naar mijn gevoel veel minder afbreuk aan de scène. En over grote figuren gesproken, ik maak ook even een kanttekening naar Draak Etna... ze moeten het maar best gewoon niet meer proberen, die grote animatronics.
Dat alles gezegd zijnde, Symbolica is intussen ook al bijna 10 jaar oud. Een "nieuwe attractie" is het misschien bijna niet meer. Danse Macabre werd, par contre, door iedereen wél als een waardige opvolger voor het Spookslot bevonden. Ikzelf ben daar ook echt blij als je op de brug in het Huyverwoud staat en je rondom je alleen maar het bos ziet. In de rit zelf kan je je ogen de kost geven, en zodra je denkt dat je alles wel gezien hebt, gaat hij in de laatste stroomversnelling. Dat vind ik goed gemaakt.
Max & Moritz is dan misschien geen Hoogvlieger, maar ik vind het ook geen miskleun. De banen hadden elkaar net iets meer mogen kruisen, want interactie met het ander treintje heb je nu helaas amper. Maar ik vind 'm prima. Met die mening mag ik misschien geen Eftelingfan meer zijn. Maar ach. Vooral het muziekje maakt het daar af.
