Liampie Ik heb liever een Luminar met een thematiseringsniveau van de Python dan met een thematiseringsniveau van De Vliegende Hollander, als ik een uiterste moet kiezen. Liever eenvoud die werkt dan een dissonante tsunami van geforceerde thema-elementen met sterk uiteenlopende kwaliteit.
Ik snap wat je hiermee wil zeggen, maar het thematiseringsniveau van de Python is nul. Er is decoratie, maar geen thematisering. Dat is niet erg; die keuze is 45 jaar geleden gemaakt en achteraf thema gaan toevoegen is een recipe for disaster.
Bij DVH is de hoeveelheid thematisering in mijn ogen niet het probleem, maar wel de kwaliteit ervan. Er zijn een aantal makkelijk te voorkomen fouten gemaakt, zoals de steeds herhaalde leeuwbeeldjes en de bootgevels. Daar staan in mijn ogen ook geslaagde elementen tegenover, zoals het station en de eerste scene.
Als Luminar een mooi uitgevoerd station krijgt en hopelijk nog een binnenscene (het showgebouw links op de concept lijkt daarop te wijzen), ben ik tevreden.
Liampie Om het terug te brengen naar de Sprookjesbibliotheek: dit past binnen de trend waarin de Efteling het sprookjesbos laat urbaniseren, en waarin ze steeds meer naar zichzelf gaan verwijzen, iets wat voor het eerst misging bij de Sprookjesboom en de gelijknamige serie. Dat is mijns inziens niet het oprekken van de kaders, maar het afbreken/verwateren van het fundament.
Wat vond je dan van het voormalige Sprookjesmuseum? Ik heb namelijk het idee dat de Sprookjesbibliotheek meer hierop aansluit dan op de Sprookjesboom.
De Sprookjesboom had van mij niet gehoeven, maar met de serie had ik geen enkel probleem. De Efteling heeft altijd al naar zichzelf verwezen. Ik denk dan aan de (fantastische) sprookjesplaten uit de jaren ‘70 en ‘80 waarmee ik ben opgegroeid. Maar bijvoorbeeld ook aan het verhaal dat bij Langnek wordt verteld: “Maar Langnek, vergezeld van Kogeloog, die vertrok naar de Efteling. ‘Want,’ zo zei hij, ‘daar raak ik nooit, maar dan ook nooit uitgekeken.’”
Of de Laven die, volgens het verhaal, heel bewust in de Efteling zijn komen wonen.
Wat verhalen verzinnen betreft: als we heel eerlijk zijn, zijn de verhalen achter de Magische Klok, de
Fakir en het Spookslot ook nogal gekunsteld.
Ik denk dat de truc is om verhalen vooral simpel te houden. Voor mijn gevoel lukt dat de laatste jaren behoorlijk goed.
