Wat mij betreft is er niks mis met wat voor effecten het beleid de Efteling doet omtrent duurzaamheid. Maar dat heeft weinig te maken met hun zorg voor de omgeving in het algemeen of voor de natuur in het bijzonder. Het is handig dat al die effecten makkelijk in de marketing terecht kunnen. Maar volgens mij is dit allemaal bedoeld om de Efteling B.V. in stand te houden en komt dit niet vanuit de Stichting Natuurpark de Efteling.
Een paar jaar geleden stond ik ook nog wel louter positief over al die duurzaamheid die er werd uitgevoerd en was het mijn assumptie dat in de komende jaren al het makkelijk bereikbare aan oplossingen gewoon zouden worden opgepakt. Omdat je dat nu niet allemaal in een keer kan doen. Dat heeft er mee te maken dat je publiek er ook er langzaam aan moet wennen dat er wat veranderd en natuurlijk zullen sommige implementaties geanalyseerd worden na een tijdje. Als al die kleine projecten door elkaar lopen kan je natuurlijk het oordeel vervuilen. Maar de jaren kwamen en gingen en er gebeurde vrij weinig en inmiddels heb ik ook niet meer het idee dat ze hier ooit echt wat aan gaan doen. Tenzij een derde partij komt met een kant en klare oplossing die het bedrijf weinig geld kost.
En met het laatste nieuws dat ze nu met een Net Zero komen zegt mij dat ze zich langzaam terugtrekken uit dat duurzaamheidsverhaal. Alles was er op gericht om het park te mogen uitbreiden rond de 2010s. Duurzaamheid was daar een van de zaken om bij de Raad van State, provincie en gemeente ervoor te zorgen in een goed blaadje te vallen. Wyke Smit leidde dat allemaal van 2016–2021. Haar functie was leiding geven aan de afdeling verantwoordelijk voor overheidscontacten, duurzaamheid en veiligheid. Allemaal om de boel soepeler te laten verlopen. Ondanks(!) dat ze daarvoor bij Natuurmomenten heeft gezeten, heeft ze zich voor het karretje laten spannen. Dat is mijn intepretatie in ieder geval. In een aflevering 123 van de podcast Kleine Boodschap halverwege 2019, verteld ze welke plannen o.a. mee bezig zijn: Klimaatneutraal in 2030, Afvalbeheer en recycling, en energiebesparing en duurzame opwekking.
Heden ten dage weten we dat het eerste is nooit een enkele poging door gedaan, het tweede was moeizaam en kwam niet goed van de grond en het derde is de enige die gelukt is. Dat is ook niet vreemd gezien dat makkelijker, ik zeg niet dat het simpel was, te implementeren was. Daarbij levert het ook nog geld op.
Komt nog bij dat bij het derde punt het eenmaal op gang is, je niet een gespecialiseerd iemand nodig hebt om dit door te laten draaien. Ja, er waren ook nog een aantal kleine punten die ze in die podcast besprak, maar dat zie je heden ten dage nergens meer terug. Zoiets als 'Iedereen betrekken' bij een innovatieprogramma. Tsjah... ze is er uit gekukeld.
Er kwam niemand met een gelijksoortige functie van dienst. Sjoerd Vrijburge pakte de taken over on onder de functie beleidsadviseur (de functie is dus gedegradeerd van "Team Lead Manager" naar "Beleidsadviseur") waarin het woord 'duurzaamheid' wordt vervangen met 'Omgeving'.
Wat mij betreft strand daarmee dat de directie zich in ieder geval niet of nooit heeft willen inzetten voor een beter milieu, maar vooral zichzelf in een beter daglicht konden zetten. Toen Circus Balance er niet meer kwam had het ook weinig waarde om voorlopig daarop vol in te zetten gezien uitbreiding tot op de dag van vandaag niet mogelijk is. Duurzaamheid wordt gedropt en zaken die op lange termijn gunstig voor de Efteling zelf is zijn nog opgepakt. Maar dat heeft weinig te maken met zorg voor je omgeving. Corona heeft er voor gezorgd dat Efteling vooral weinig kosten wil draaien op het moment dat er geen klanten en self-sustainable als beleid is dan meer een oplossing. Maar had je daarvoor elke dag een vogeltje moeten doden, dan had de Efteling dat ook wel gedaan. Dat heeft weinig met ideaal te maken.
Heb je gezien wat voor rotzooi aan souvenirs ze de afgelopen jaren hebben uitgegeven? Het is allemaal plastic. Hoeveel nieuwe attracties er zijn gekomen die de oude hebben vervangen? Hoeveel nieuwe restaurants en een nieuw hotel de boel nog meer zetten op consumeren? Hoe die uitbreidingsdrang gezorgd heeft voor complexere stromen aan afval?
De Efteling heeft in haar narratief dat je je kan verwonderen, maar tot nu toe is die verwondering steeds meer op hoe hoog de afvalberg wordt. En waar zogenaamd het vlees wordt afgeschaft ten gunste van een verantwoorde keuze. Terwijl die keuze op zich ook wel wat afstoot met zich mee brengt. Er is niks voor in de plaats gekomen om dat allemaal te compenseren.
Je kan niet praten over duurzaamheid als je bij nieuwe producten er niet iets tegenover zet wat het compenseert. En boerderijtjes erbij kopen is geen compensatie maar geschuif in kabouter-administratie.
Maar waar zou de Efteling dan wel mee moeten komen? Souvenirs die afbreekbaar zijn in welke vorm dan ook. Dat iemand iets mee wil nemen voor thuis begrijp ik wel, maar waarom bijvoorbeeld niet een bloemetje? We weten allemaal dat de meeste bezoekers na een paar dagen hun souvenir in de la leggen en er vervolgens nooit meer naar omkijken. Leg de verwondering bij souvenirs in bouwpaketten, niet die halfgare 3d dingen die een duit kosten. Een deel van het assortiment is ook wel aardig, maar het blijft allemaal spul waar je niets mee kan. Misschien moet je zover gaan als zoiets als een ruilsouvenir, iets wat je eventueel later weer kan inleveren wanneer je terug komt.
Laat mensen meer kennis maken met je natuurpark, weer roeien, planten bekijken, insecten onderzoeken, etc. (een groot ander deel wat mij mateloos irriteert de laatste jaren is dat je zelf niets meer actief kan doen, maar dat heeft weinig met dit onderwerp te maken)
Misschien iets kleins, maar dat ze het sprookjesbos zo nu willen ontwerpen dat je er niet meer in kan verdwalen is ook bedoeld om meer te consumeren. Hoe eerder je er uit bent hoe sneller je naar de frietkraam kan gaan of je volgende liter aan cola kan weg drinken.
Ik heb het nog niet eens gehad over voedsel, autostromen, architectuur, design, en wat nog meer. De directie is er voor bedoeld om de Efteling B.V. in stand te houden niet de stichting of wat maar iets in de buurt komt van een natuur.
