Afgelopen week zelf de tijd gehad om Edenya voor de eerste keer te bezoeken, en wat was get fantastisch. Na eerst de poort in de abdijmuur te passeren en ons tijdticket gescand te laten hebben betraden we Edenya via de indrukwekkende hoofdentree tot de kas.
Binnengekomen in de kas is het eerste wat opvalt het verblijf van de komovaranen. Hoewel dit verblijf prachtig is, is dit toch wel het punt waar de lazy river het meeste stoort, men kon dit verblijf alleen bewonderen vanaf een afstandje met de lazy river ertussen. Verder ligt de lazy river naar mijn mening nergens storend in de weg, en lijkt mij dit in de toekomst een schitterend traject om te ‘bevaren’ zeker door de glazen platen die op sommige plekken tussen het water van de gasten en dat van de nijlpaarden/haaien staat, ik gok dat dit wanneer het waterpark open is het moet lijken ofdat deze dieren in het water waar jij ‘vaart’ zitten.
Ander hoogtepunt van het gebied zijn de aquaria, zowel de slingerende afdaling daarnaartoe via de kijkramen bij de otters, nijlpaarden en alligators als de grote kijkruimte boven The Abbys. De aquaria zien er prachtig uit, en ook The Abbys, helaas tijdens ons bezoek nog niet geopend, ziet eruit als een prachtig restaurant voor resortgasten om te dineren.
Zelf hebben we besloten om te lunchen bij Sandy Beach, en hoe mooi de locatie aan water ook is, is het restaurant op het moment verre van ideaal. Naast dat het voor ons zo goed als onmogelijk was om een plek te vinden, vooral irritant wanneer je gezinnen met eigen eten dan ziet zitten en goed Pairi Daiza kan hier weinig aan doen en in een beginperiode kan zo’n restaurant natuurlijk populair zijn. Echter is de kwaliteit ook niet om over naar huis te schrijven, en ook het aanbod is behalve pizza en salade vrij beperkt, iets van broodjes of dergelijke aan het assortiment toevoegen zou welkom zijn.
De hierna volgende luiaardzone en Zuid-Amerika vallei waren echter schitterend vorm gegeven en lieten ons de lunch weer snel vergeten, ben wel benieuwd wanneer dat de manenwolven hier komen, en wat het effect hiervan gaat zijn, zeker op bijvoorbeeld jonge capibara’s
Hierna hebben we het jaguarverblijf bezocht, eerst vanaf het kijkraam bij het aquarium, daarna vanaf de onderkant van de berg, en gelukkig hebben we deze kunnen spotten. Ondanks dat het verblijf er nu al prachtig bij ligt hoop ik hier toch nog op iets meer klim mogelijkheden voor de jaguars.
Via de prima vlindertuin vervolgden we ons pad richting Vertigo, de hangbruggen. Deze bruggen gaven zowel een mooi uitzicht op de verblijven, alsook de mogelijkheid om te beseffen hoe gigantisch deze hal eigenlijk is.
Via de loopbruggen die nogmaals uitzicht boden op de dwergnijlpaarden, alsook uitzicht op een mooi vormgegeven verblijf voor duikers en dikdiks, bereikten we de laatste zonde het droge woud, by far mij favoriete deel van Edenya. Naast een prachtig vormgegeven landschap, waren de loslopende maki’s door hun nieuwsgierigheid een vermakelijke toevoeging, zeker de ringstaartmaki’s schuwden zich ook niet om bij gasten in de buut te komen of zelfs hier en daar op schouders te springen.
Tot slot liepen we via het verblijf van de doodshoofdaapjes naar de zijingang van Edenya om deze enorme hal te verlaten. En ik hoop echt dat er aan dit zijpad nog wat gebeurd, want het voelt nu nog echt als backstage terechtkomen.
Al met al is Ednya is prachtige hal, echter zijn er enkele verbeterpunten te weten:
- Het zicht op de komodovaranen
- Sandy’s beach
- de zijingang
Daarnaast moesten er hier en daar nog enkele werkzaamheden verricht worden, en zouden bankjes welkom zijn om te genieten van het uitzicht, evenals aanduidingen op poortje voor de openrichting en duidelijkheid hoe de kluisjes werken.
