Woensdag 22 juli ging ik naar Bellewaerde. Het was onderdeel van een tripje van een week door België en Frankrijk, met oa de Eerste Wereldoorlog-overblijfselen rond Ieper, de wielerbaan van Roubaix, Lille en de aankomst van de Tour de France in Parijs ook op het programma. Dankzij @Michael dacht ik er nét op tijd aan om Bellewaerde ook nog in het programma te proppen. Vorige week woensdag was het zo ver!
Ik word al wakker in Ieper, waar ik de dag ervoor een indrukwekkend museum had bezocht en had gewandeld langs mijnenkraters en de voormalige frontlinie. Dat zet ik nog even voort: ik ga om 08.30 uur de deur uit om de bus te nemen naar Bellewaerde. Het pretpark gaat pas om 10.00 uur open, maar ik ben er al een uurtje eerder omdat het oostelijke instappunt van de Ieperboog vlak naast het park ligt. Ik wandel dus eerst een uurtje, naar o.a. een heuvel met flinke kraters. Surrealistisch: de route loopt vlak langs het park en de parkmuziek staat al aan. Het leven gaat door… maar toch voelt het dubbel.
Vlakbij het park, echt op een paar honderd meter van de ingang, ligt een van de drie instappunten van de Ieperboog. In de Eerste Wereldoorlog lag het front in een boog rond Ieper en daar is dit naar vernoemd. Bij de instappunten vind je informatie, foto's, soms een video én een kaart met wat er in de directe omgeving te zien is. Bellewaerde staat er ook op, met smiley 🙂
Als je gaat wandelen in deze omgeving kom je steeds bomen tegen als deze. Hier lag het front, om precies te zijn het Duitse front. Als de markeringen op de boom blauw zijn, waren dat de geallieerden. Als je om het park heen loopt, kom je deze bomen tegen en zie je dat de militairen 110 jaar geleden op een bizar kleine afstand van elkaar ingegraven waren.
Dit lijkt een leuk meertje, maar het is niet zomaar een vennetje in het bos. Dit is een krater van een mijn die volgelopen is met water. En dat op tientallen meters van Bellewaerde, met de parkmuziek op de achtergrond... Heel surrealistisch.
Tijd om de geschiedenis achter me te laten, op naar het hier en nu. Op naar Bellewaerde dus! Bij de ingang van het park is het rond tien uur goed druk. Gelukkig verspreidt die drukte zich snel. Grappig, ik herken helemaal niet de ingang die ik op foto’s heb gezien in tripreports. Er blijken twee ingangen te zijn.
Een flinke rij voor de ingang om 10 uur. Het ziet er netjes uit allemaal!
Is Bellewaerde vooral een kids park? Ik ga het vandaag ontdekken.
Ik loop eerst naar de achterkant van het park. Wakala is een echte familie achtbaan. Hij ziet er spectaculairder uit dan hij aanvoelt als ik een eerste ritje maak. Bij de tweede rit heb ik iets meer snelheidsgevoel en vind ik hem leuker. Toch vind ik het na twee ritjes wel genoeg. Een rij staat er nog niet, dus ik zou makkelijk een derde ritje kunnen doen, maar ik ben nieuwsgierig naar de rest van het park.
Het park ziet er groen en sfeervol uit. De vlaggetjes op het pad bij de stuntshow maken het af.
Wakala met een wachtrij die op vijf minuten staat, maar waar je in het station gewoon een plekje voor het kiezen hebt: zo zie ik het graag!
De achtbaan ligt mooi in het groen.
Door het groen en over de rodelbaan.
Veel attracties blijken echter nog niet open te zijn. Ze gaan om 10.30 of 11.00 uur open. Op zich niet heel vreemd als je in ogenschouw neemt hoeveel mensen nu in dit deel van het park lopen. Het geeft mij mooi de gelegenheid om een van de nieuwste attracties te doen, de SeeSaw Swing. Wat een leuk ding is dit! Een grote schommel, genoeg om een kriebel in je buik te bezorgen, maar minder intens dan een topspin en daardoor voor veel mensen leuk. Ook voor mij!
Leuke attractie! En voldoende gethematiseerd ook voor zo'n relatief kleine ride.
Dit hele themagebied ziet er keurig uit. Een Canadees thema is ook vrij uniek, al zijn er elders wel meer houthakkervariaties rondom waterattracties te vinden. Hier is het echt leuk gedaan. Zelfs nu er nog maar weinig mensen lopen, geen echte gezelligheid dus, komt het heel sfeervol over. Mooie uitbreiding van het park. Ik weet niet wat hiervoor op of rond de vijver gebeurde, maar dit voelt best natuurlijk aan.
Een geslaagde uitbreiding van het park, als je het mij vraagt.
Nu is er nog niemand. Je ziet hier wel goed hoe netjes en schoon het park erbij ligt. Complimenten!
Het is inmiddels bijna half elf en er heeft zich een kleine rij gevormd voor de ingang van Dawson Duel, de dubbele rodelbaan. Zoals alle rodelbanen heeft deze een beperkte capaciteit dus deze wil ik direct doen. De wachttijd staat al op 35 minuten, best gek want de attractie is nog niet open en zoveel mensen staan er nou ook weer niet voor me in de rij. Pas tegen 10.40 uur komt er beweging: we mogen onze tassen inleveren bij een speciale kiosk. Na nog een paar minuten gaat de rij dan echt open. Ik wist niet goed wat ik kon verwachten, maar het blijkt een van de langste rijen ooit te zijn. Niet qua wachttijd, wel qua afstand tussen ingang van de rij en het station van de attractie. Een hele wandeling voordat je boven bent, waar je opeens vol in de wind staat. Frisjes, de medewerkster merkt heel attent mijn kippenvel op voordat ik eerst rechts een ritje maak.
Ik ben bij rodelbanen gewend dat je zelf kunt remmen en gas geven. Het is even gek dat dat bij deze niet kan. Goed vasthouden dan maar! Hoogtevreestechnisch is deze voor mij op het randje. Gelukkig is de rij nog niet zo lang en kan ik voor de bingo ook snel de andere kant doen. Op naar de rest van het park!
De rij om 10.30 uur.... Er staat dus al 35 minuten. Gek.
Zelfs van buiten het park is het instapstation goed te zien. Hoog boven de bomen.
Als ik verder wandel, merk ik dat het drukker wordt. Ik bekijk de dieren (allerlei aapjes, de tijgers, de leeuwen), doe het madhouse en wacht bijna een half uur op een kiddie. Wel leuk dat deze een Braziliaans thema heeft, ook dat vind ik origineel!
Prima camouflage van dit luipaard.
Meest indrukwekkend aan dit madhouse vond ik het gegil met sommige bezoekers, die het écht eng vonden. Dat kan ik me bijna niet meer voorstellen.
Hallo aapjes.
Duidelijk gewend aan bezoekers, ze zochten ze soms op, leek het wel. Er werd desalniettemin goed toezicht gehouden door de medewerkers van het park.
Handig beesten kijken voor beginners: borden met niet-te-missen benamingen.
Maar oh ja ik was hier niet voor de dieren maar voor de achtbanen. Check. Al weet ik wel dat deze baan het niet waard was om zo lang voor in de rij te staan... de langste rij van de dag, voor een (op zich verder voor de doelgroep wel prima) kiddie.
Met unieke thematisering.
De Leeuw van Bellewaerde, het beest heeft vast een naam, liep regelmatig rond. Leuk!
Als ik dan aankom bij de Boomerang en Huracan is het heerlijk rustig in dit deel van het park. Huracan vind ik een bijzondere baan. Het begin is traag, het idee van rijden langs thematisering is leuk maar de afwerking is zo slecht dat ik merk dat mijn aandacht vooral naar de onder- en bovenkant van de wandjes gaat. De rit die daarna komt is verrassend snel en leuk! Voor herhaling vatbaar, zeker met nauwelijks een rij.
Mooi stukje park, dit. Gezellig met dat terras. En ik hou van het zuidelijke sfeertje, dat wordt hier goed neergezet.
Wel jammer dat El Volador dicht was, die had ik best willen doen. Het grappige is dat ik altijd dacht dat deze veel groter was dan dat hij in de praktijk bleek te zijn.
Aparte baan, Huracan. Ik weet niet helemaal wat voor cijfer ik erop moet plakken. De ambitie wordt niet helemaal waargemaakt maar de rit is, na het trage begin, best leuk!
Als ik bijna zonder rij kan instappen in de Boomerang (met de minder originele naam Boomerang) valt deze mee, maar ik vind één ritje wel genoeg. Wat me wel opvalt: het personeel is actief bezig om de trein te vullen. Actief groupen zag ik op meerdere plekken. Eigenlijk was het personeel overal goed bezig, dat mag ook gezegd worden. 🙂
Dit is duidelijk een ouder deel van het park. De aankleding van de Boomerang bestaat vooral uit dit terras. Prima: dit soort banen is gewoon niet meer zo leuk, dus ik ben toch snel weg hier.
Amazonia! Hij had wat opstartproblemen, maar deed het toen toch. Voor mij te nat met dit weer, maar velen dachten daar anders over. Leuk ook om naar te kijken.
Ik loop nu drie uur in het park en heb bijna alles gedaan, inclusief zelfs sommige infills als El Toro. Tijd om te eten en daarna om de show te zien. Die show is best oké. Ik ben niet bepaald een fan van pretparkshows, maar deze vind ik wel te doen. Hij duurt niet al te lang, er zit een verhaaltje in dat redelijk te volgen is en dat net iets verder gaat dan ‘slechteriken halen stunts uit maar uiteindelijk komt het goed’. De stunts zijn niet extreem spectaculair maar wel vermakelijk en zeker voor kinderen indrukwekkend. Het publiek doet ook leuk mee.
Er werd volop gedoken.
Vlammenwerpers, altijd goed.
En dat dat dan uit de hand loopt, dat zie je misschien een klein beetje aankomen...
Ik kijk nog even bij het voeren van de leeuwen, doe de Jungle Cruise, bekijk uitgebreid hoe een giraffe een pedicure krijgt… en dan vind ik het na een ritje in de zweefmolen wel mooi geweest. Was het tien graden warmer geweest, dan had ik me langer in het park vermaakt, want er staat een mooi assortiment aan waterattracties. Maar nu het vandaag een graad of 20 is, sla ik die over. En eerlijk gezegd vind ik de achtbanen niet spectaculair genoeg om nóg een rondje te doen.
De Jungle Cruise... Er was niet altijd wat te zien, maar dat loste het park slim op met o.a. deze sproeiers.
En je gaat wel langs bijvoorbeeld deze flamingo's.
Giraffen en zebra's, leuk!
Zo ziet een pedicurebehandeling bij een giraffe eruit.
Bellewaerde heeft ook minder spectaculaire beesten zoals ooievaars.
De koning van de jungle had honger. Gelukkig hoefde hij niet lang op zijn middagmaal te wachten.
Er waren ook tijgers. Best veel dieren dus, meer dan ik had verwacht.
Mijn algemene indruk van Bellewaerde is heel positief. Het park heeft een heel compleet aanbod voor families, alleen echte thrill ontbreekt. Het is prachtig groen aangelegd, het personeel is vriendelijk en werkt goed door (behalve bij de opstart van Dawson Duel) en de afwisseling met de dieren is een mooie plus. Zal ik hier snel terugkomen? Dat denk ik niet. Het heeft jaren geduurd voordat ik hier een keer kwam en ik vrees dat ze, als ze geen spectaculaire achtbaan bouwen, misschien wel twintig jaar moeten wachten tot ik terugkom. Maar dat ligt niet aan Bellewaerde. Leuke dag gehad!
Doei Bellewaerde-leeuw!
Bellewaerde bleek geen kidspark, maar was in mijn ogen een echt familiepark.
Tot de volgende keer.
En eigenlijk is de dag nog niet voorbij, want ik wandel weer vrolijk verder. Op naar Hill 62, een heuvel waar hard om gevochten is en waar nu een Canadese begraafplaats ligt. De route er naar toe is heerlijk rustig, door een bos, fijne wandeling! Op de terugweg pak ik nog een grote begraafplaats mee én de kleine loopgraaf die je kunt bezoeken bij een voormalig landhuis, direct naast Bellewaerde. Voor een euro kun je erin. Dat is het geld wel waard. Mocht je toch naar Bellewaerde gaan, dan zou ik zeker iets van de geschiedenis van de regio proberen mee te pakken.
Of het nu een van de talloze begraafplaatsen in de nabijheid is...
of een gereconstrueerde loopgraaf, al hebben die hier ook echt gelegen. Dit is bij het oude landhuis op 100 meter van de ingang van Bellewaerde.
Of dat je een ijsje haalt in Ieper zelf, met de prachtig herbouwde lakenhallen waar nu het In Flanders Fiels-museum is gevestigd: het is goed te combineren.
Op naar de rest van de trip, maar die zal ik niet met jullie delen. Het was in ieder geval geslaagd. Een nieuwe streek ontdekt in België, met een bloedovergoten geschiedenis en een prachtig nu.
