Representatie is nochtans wel belangrijk. Ik lees meningen dat ouders niet willen dat hun kinderen hiermee ongewild opgezadeld worden.
Geloof me dat het voor een jongen die op jongens valt moeilijk is om zichzelf te aanvaarden als hij nergens in de samenleving representatie ziet van mensen die zoals hem zijn. "In de media liever niet", "Op straat liever niet", "In een pretpark liever niet",... Dat maakt het gevoel van "ik ben anders" harder en pijnlijker en daardoor nog moeilijker om ervoor uit te komen. Probeer eens in die jongen zijn schoenen te staan en te denken "Ik ben ook zo, waarom moet ik mij wegsteken, waarom mag ik mezelf niet zijn, waarom wil men mij liever niet zien?" Ik weiger te zeggen dat het pas "normaal" kan worden als niemand er nog over valt want het is de normaalste zaak van de wereld. Dus ik zeg liever het kan maar geaccepteerd worden als men er representatie van ziet, en ja ook tijdens de kindertijd.
Wanneer kinderen tot hun 18 jaar nooit iets meekrijgen over homoseksualiteit. En dan wanneer ze meerderjarig worden plots zouden horen "oh ja, er bestaat ook nog zoiets als twee mensen van hetzelfde geslacht die op elkaar vallen". Maar ze hebben dit nooit gezien, in geen enkele film, serie, verhaal, boek of wat dan ook. Hoe kan je dan verwachten dat zij dit ineens accepteren of niet in twijfel gaan trekken.
Soms wordt het door ouders precies nog als een besmettelijke ziekte gezien. Een zoontje van 10 gaat echt niet plots andere jongens kussen, zijn nagels lakken en een roze rok dragen omdat hij twee jongens ziet kussen in een kinderserie. Ik maak het nu belachelijk maar sommigen denken zo wel. Kinderen boeit dit echt helemaal niets, zij doen er enkel raar over indien hun ouders er iets raars van maken. Maar als datzelfde zoontje wél met die gevoelens zou zitten gaat hij gelukkig zien dat hij toch niet zo buiten de boot valt.
De LGBTQI-gemeenschap telt 10-15 procent van de bevolking. Bij de jongeren meer dan bij de ouderen, net doordat acceptatie vooruit gaat. Dat vind ik een belangrijk aandeel en dat mag te allen tijde gerepresenteerd worden. Die groep wil je toch niet terug in de kast duwen? Die deur eenmaal open doen is al moeilijk genoeg.
Ik lees vaak "Moet er nu in elke serie een homo zitten?" Vraag eerder waarom kan dat niet? In zo goed als elk bedrijf, school, vriendengroep,... zit wel iemand die op hetzelfde geslacht valt. Waarom is dat dan zo vreemd dat dit in een serie ook zo is? Ook wanneer het door een merk getoond wordt is het ineens iets vreemd. Een parfum- of kledingmerk dat twee mannen laat zien zorgde voor superveel ophef. Nieuwsflash, een koppel mannen koopt ook parfum en kleding. Dat alles is helemaal niet opdringen, dat is gewoon representeren.
Dat de Efteling dan nu in een kleine niet permanente show toch iets van representatie laat zien vind ik juist mooi en vooruitgang. En ik denk dat velen onder de LGBTQI-gemeenschap dit enkel maar toejuichen.
De discussies die nu online (en dan bedoel ik niet hier) worden gevoerd tonen aan dat er wel degelijk nog werk aan de winkel is. Het gaat niet over homoseksualiteit in your face te duwen want het moet zeker niet elke keer het hoofdonderwerp van iets worden. Gewoon aanwezigheid is meer dan genoeg. Het gaat om een plekje opeisen in de maatschappij.
