
Bij het Meisje met de Zwavelstokjes wordt flink gestript en gestucd, en een nieuw definitief pad aangelegd naar de fakir...
Ik ben geen fan van die duidelijke afsnijpaden. Zeker bij Prinses op de Erwt is het bosgevoel bij de Trollenkoning weg. En in het oude deel van het bos (raponsje tot Hans en Grietje) is het beduidend rustiger. Lekker voor de sfeer, maar een groot deel van het publiek mist nu deze sprookjes. Idem voor het kasteel van Doornroosje.